waarom we zo van zwart-witkeuzes houden
Ons brein haalt efficiëntievoordeel uit het categoriseren van informatie: door in categorieën te denken hoeven we niet telkens alles opnieuw te evalueren. Handig maar soms maakt die categorisatie ons blind. We gaan in hokjes en kleurtjes denken en missen nuances in ons beslissingsproces. Juist bij complexe vraagstukken, wanneer we niet alle informatie kunnen bevatten, grijpen we naar simpele keuzes.
het gevaar van een polariserende boodschap
Denk aan het eeuwige "management versus leiderschap". Te vaak gaat zo'n thema gepaard met een polariserende boodschap — "het managementverleden is fout, de leiderschapstoekomst is goed" of "zelfsturing is de nieuwe standaard". Stel dat u overtuigd raakt dat organisatievorm X dé oplossing is en dat enthousiast uitdraagt. Dan is het net die vereenvoudigde boodschap die ervoor zorgt dat de organisatie meewarig naar uw goedbedoelde initiatieven kijkt. In werkelijkheid gaat het om een balans: tussen loslaten en structureren, engageren en sturen, innovatie en "business as usual".
welk change management model kies je nu het beste?
Op die vraag geven we geen zwart-witantwoord. Kiezen uit de veelheid aan modellen is vooral een kwestie van weten welk model wanneer het best past. Het is een EN-, geen OF-verhaal. Laat uw zoektocht er dus eentje zijn met nuance en ruimte voor debat: wat werkt, wat niet, wat nodig is en wat overbodig. Eén model gedetailleerd uitgewerkt vindt u in Kotter's 8 stappen en de menselijke factor — een sterke routekaart die u aanvult met aandacht voor de mens.
Uw concrete actiepunten
Verhef geen enkel model tot dé waarheid; gebruik modellen als bril, niet als wet.
Bepaal per situatie welk model welk inzicht oplevert, en combineer waar het versterkt.
Wantrouw polariserende "X is fout, Y is goed"-boodschappen; zoek de balans.
